Echnaton – rewolucjonista i heretyk

Urodził się jako Amenhotep IV i dorastał w niezwykłej rodzinie żyjącej według królewskich egipskich obyczajów. Jego ojciec Amenhotep III zbuntował się przeciw tradycji biorąc za żonę zwykłą śmiertelniczkę Teje. Jasne jest, że wiodła go do tego miłość do pięknej i silnej kobiety. Dowodzą temu również prezenty, którymi Faraon obdarowywał swoją ukochaną i wielki szacunek jakim darzył swoja wybrankę. Jednym z najbardziej zaskakujących prezentów było ogromne sztuczne jezioro, które król kazał zbudować by sprawić przyjemność swojej małżonce. Po jeziorze pływała złota barka (kolejny królewski podarunek) nazywana Błyszczącym Atonem.

W przyszłości Echnaton rewolucjonizuje Egipt kontynuując dzieło rozpoczęte przez jego ojca – realizm w sztuce. Po raz pierwszy mamy okazję zobaczyć rodzinę królewska bawiącą się razem. Zginęła sztywność, została zastąpiona rzeczywistymi scenami z życia królewskiej rodziny. Postać Faraona jako herosa i bohatera została zastąpiona wizerunkiem króla ze wszystkimi jego ludzkimi słabościami. Echnaton nie krył swojej twarzy. Jego twarz była mocno wydłużona, miał wysoko osadzone, skośne oczy, a jego ciało było niedoskonałe. Dzisiejsi lekarze, wierzą, że faraon zdradzał objawy zespołu Marfana. Echnaton nie ukrywał swoich niedoskonałości, wręcz przeciwnie gloryfikował je i wyolbrzymiał.

Kiedy zmarł jego ojciec Amenhotep III, Echnaton został faraonem. Na horyzoncie rysował się czas wielkiego niepokoju. Echnaton ogłosił, że Aton bóg Słońca objawił mu się podczas snu i powiedział mu, że jest jedynym prawdziwym bogiem. I tak rozpoczęła się wielka pasja jego życia. Rozpoczął w prosty sposób od zmiany imienia z Amenhotep (co oznaczało mniej więcej Amon jest zadowolony ) na Echnaton (związane z nowym kultem boga Atona tłumaczone jako” Światłość Atona” ). Doprowadził do oczyszczenia kraju ze świątyń poświeconych innym bogom. Opuścił dotychczasową stolicę Memfis, by wraz ze swoją piękną żoną Nefretete rozpocząć budowę nowego miasta — stolicy, które dziś nazywamy Tell el-Amarna (w skrócie Amarna ) od nazwy plemienia Beduinów i poświęcił je Atonowi. W tym samym czasie rozpoczął prace nad budowa swojego grobowca, który był oryginalnie zaprojektowany nie tylko dla mumii króla, ale również dla całej królewskiej rodziny.

Podążając śladami ojca, Echnaton wyniósł Nefretete na poziom prawie równy sobie, dając jej możliwość – wraz z jej ojcem Aią – doradzania mu. Ale co oni doradzali i czy Echnaton słuchał ich rad – tego nie wiemy. W ruinach miasta znaleziono reliefy ukazujące Echnatona i jego rodzinę jako wiernych czcicieli słońca – to jest Atona. Spływają na nich promienie słońca, które przekształcają się w dole w błogosławiące ręce. Są również reliefy ukazujące Nefretete stojącą tuż za mężem w ” Oknie Pojawień” , w którym udzielali audiencji swoim poddanym.Nieszczęśliwie został jakby zaślepiony swoim kultem, nie zważając na płacze i lamenty poddanych. Zniszczenia świątyń ” fałszywych bogów” , spowodowały ekonomiczny zamęt, a dumni i potężni kapłani wystąpili przeciwko faraonowi. Echnaton ślubował nigdy nie opuścić miasta, nie mógł przez to wypełniać podstawowych obowiązków władcy. Nie mógł poprowadzić armii przeciwko wrogom Egiptu ani zajmować się sprawami państwa, które wymagały od niego podróżowania do innych miast. Jak się dziś wydaje, Echnaton uważał, że król powinien ograniczyć się do przewodzenia swojemu ludowi w sprawach wiary.

Spędzał swój czas głównie z rodzina, lub na oddawaniu czci Atonowi. Wsławił się jako twórca kilku najpiękniejszych liryków ówczesnych czasów. Najbardziej znany to „Hymn do Atona” , który dziś jest nazywany jednym z najwybitniejszych osiągnięć intelektualnych starożytnego świata.

Pod lekkomyślnymi rządami Echnatona Egipt szybko utracił dominującą pozycje na Bliskim Wschodzie.

Jego żona Nefretete znika z historii. Czy umarła, czy została usunięta z dworu tego nie wiemy do dziś, ale wiele reliefów i posagów Nefretete zostało przeprawione. Postać Nefretete została zastąpiona przez Meritaton. Echnaton postanowił wziąć za żony swoje córki Meritaton i Anchesepaton. Było to powszechnie praktykowane w rodzinach królewskich. Wierzyli, że w ten sposób zachowają czystą królewską krew.

Echnaton zmarł w osiemnastym roku panowania, zabierając do grobu wizje nowego świata. Nigdy nie odnaleziono jego ciała, nie zachował się żaden tekst podający przyczynę jego śmierci. Wiemy jedynie, że panowanie, które rozpoczął głoszeniem pokoju i piękna, zakończyło się rządami nietolerancji.

Źródło: http://egypt_legends.republika.pl/Echnaton.htm
Źródło Zdjęcia: http://en.wikipedia.org/wiki/Akhenaten

Brak komentarzy.

Twój komentarz

Szybki kontakt

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Korzystając z naszej strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close